تأخیر ۱۰ ساله سازمان راهداری در هوشمندسازی تخصیص گازوئیل

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صداوسیما، بر اساس اخبار منتشر شده از ابتدای آذر، با یک حساب سرانگشتی می‌توان گفت که در این مدت، بالغ بر ۵۰۰ هزار لیتر گازوئیل قاچاق در کشور کشف شده، اما تخمین‌ها از قاچاق گازوئیل، دست کم ۵۰۰ برابر میزان کشف شده آن است.

 

آقای جلیل سالاری معاون وزیر در امور پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی در این باره گفت: عملاً اگر پایش واقعی صورت بگیرد، حداقل ۱۰ تا ۲۰ میلیون لیتر مدیریت مصرف صورت می‌گیرد.

 

این اخبار در کنار معطلی‌های چندساعته برخی رانندگان برای دریافت گازوئیل سهمیه‌ای، یا گاهی اجاره کارت سوخت برای خرید گازوئیل آزاد با هزینه چند برابری نسبت به قیمت سهمیه‌ای، اجرا نشدن طرحی را یادآوری می‌کند که از بهمن ۹۳ بر زمین مانده بود؛ یعنی تخصیص گازوئیل بر اساس مسافت پیموده شده.

 

آقای حسین آب نیکی مدیرعامل شرکت بهینه‌سازی مصرف سوخت، در اردیبهشت امسال، گفت: سامانه پایش هوشمند تردد ناوگان حمل‌ونقل جاده‌ای یا سپهتن، سامانه‌ای است که پایه و مبنای آن، مدیریت مصرف سوخت است؛ مجموعه خودرو‌هایی که در مرحله اول به این سامانه مجهز می‌شوند، ۳۶۸ هزار خودرو است.

 

پس از ۹ سال در اردیبهشت امسال، تفاهمنامه‌ای چهارجانبه میان شرکت بهینه‌سازی مصرف سوخت با شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی، پلیس راهور و سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای برای راه اندازی سامانه سپهتن امضا شد.

 

 

آقای داریوش امانی رئیس سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای در این مراسم گفت: تکلیف داریم که تا پایان سال، حداقل نیمی از ناوگان باری و همه ناوگان مسافری را به این سامانه مجهز کنیم.

 

تا نیمه مرداد این تفاهمنامه یک قدم هم پیش نرفت؛ شورای اقتصاد جلسه گذاشت و هدفگذاری اجرای قانون بودجه تا پایان امسال را کاهش داد.

 

قانون بودجه وزارت راه و شهرسازی را مکلف کرده که ۱۷۵ هزار دستگاه ناوگان باری و ۱۸ هزار دستگاه ناوگان مسافری را به سامانه سپهتن تجهیز کند، اما بر اساس مصوبه شورای اقتصاد، ۱۰۰ هزار دستگاه ناوگان باری و ۱۶ هزار دستگاه ناوگان مسافری باید مجهز شود.

 

معاون حمل‌ونقل سازمان راهداری می‌گوید که امسال همین مقدار هم که در مصوبه شورای اقتصاد آمده، محقق نخواهد شد؛ به گفته آقای حمیدرضا شهرکی، تا پایان امسال، بخش اتوبوسی قطعا تکمیل می‌شود، اما نتایج آن در سال ۱۴۰۳ مشخص می‌شود و در بخش باری هم باید بخش بالایی از سرمایه‌گذاری انجام شود.

 

با این حساب، عمر عمل نکردن دولت‌ها به تخصیص گازوئیل بر اساس مسافت پیموده شده، به ۱۰ سال می‌رسد.