داغی در دل، بغضی در گلو اما همچنان سرو صنوبریم

داغی در دل، بغضی در گلو

اما همچنان سرو صنوبریم

 

پس از ترور و شهادت آیت‌الله مطهری، امام خمینی (ره) گفت: "بکُشید ما را؛ ملت ما بیدارتر می‌شود. ما از مرگ نمی‌ترسیم."

 

این جمله فقط یک حرف نیست، حقیقتی‌ است که در عمق جان این ملت ریشه دارد. ملتی که هر قطره خونش نهال آگاهی می‌کارد و با هر زخم، ریشه‌اش در خاک میهنش عمیق‌تر می‌شود.

 

حتماً جمله معروف سردار شهید حاج قاسم سلیمانی را شنیده‌اید، همان جمله‌ای که از دل جان بیرون آمد و در یادواره عملیات رمضان در همدان طنین انداخت:

"ما ملت شهادتیم، ما ملت امام حسینیم!"

 

این جمله، بیانیه‌ای ساده نیست؛ آیینه‌ای‌ست از روح ملتی که شهادت برایش پایان نیست، آغاز است. ملتی که به جای وحشت از مرگ، با آغوش باز به استقبال آن می‌رود، اگر در راه حقیقت باشد.

 

دکتر علی شریعتی، معلم انقلاب، در کتابی که با خون دل نوشته، "حسین وارث آدم"، می‌نویسد:

از كودك حسین (ع) گرفته تا برادرش، و از خودش تا غلامش، و از آن قاری قرآن تا آن معلم اطفال كوفه، تا آن مؤذن، تا آن مرد خویشاوند یا بیگانه، و تا آن مرد اشرافی و بزرگ و باحیثیت در جامعه خود و تا آن مرد عاری از همه فخرهای اجتماعی، همه برادرانه در برابر شهادت ایستادند تا به همه مردان، زنان، كودكان و همه پیران و جوانان همیشه تاریخ بیاموزند كه باید چگونه زندگی کنند.

 

این جملات شریعتی در واقع شرح دلدادگی و ایستادگی است، درسی‌ است برای هر نسل، هر عصر، که اگر باید زیست، باید آزاد زیست؛ و اگر باید مُرد، باید با عزت مُرد.

 

مهاتما گاندی، رهبر بزرگ هند، با آن نبوغ و بصیرتش گفت:

"من زندگی امام حسین(ع)، آن شهید بزرگ اسلام را به دقت خوانده‌ام و توجه کافی به صفحات کربلا نموده‌ام، و بر من روشن است که اگر هندوستان بخواهد یک کشور پیروز گردد، بایستی از سرمشق امام حسین(ع) پیروی کند."

 

گاندی فهمید آنچه خیلی‌ها هنوز درک نکرده‌اند: راه حسین، راه آزادگی جهانی‌ است؛ راه ملت‌هایی که در برابر زور سر خم نمی‌کنند.

 

سران صهیون، و همه آنان که به خیال خامشان، با ترور و خون می‌توانند ملت ما را از پا درآورند، بدانند:

برای ملتی که پرورش‌یافته مکتب حسین است، شکست معنا ندارد.

 

شما سرداران ما را در خواب کنار خانواده‌هایشان ترور کردید. نخبگان هسته‌ای‌مان را در حضور فرزندان و همسرانشان هدف گرفتید.

غافل هستید، نمی‌دانید، ما اگر داغی در دل داریم و بغضی در گلو، همچنان صنوبریم.

 

ما از چشمه مکتب حسین نوشیده‌ایم؛ ما با کربلا زنده‌ایم.

ما را مرگ نمی‌ترساند، زیرا شهادت در قاموس ما مرگ نیست، زندگی است.

ما ملت امام حسینیم.

و ملتی که امامش حسین است، هرگز در برابر ظلم سر خم نمی‌کند. چه خوب گفته عبدالجواد جودی خراسانی:

 

عاشقان را سر شوریده به پیکر عجب است

دادن سر نه عجب، داشتن سر عجب است!

 

تیغ بارد اگر آن‌جا که بود جلوۀ دوست

تن ندادن ز وفا در دم خنجر عجب است‏

 

تنِ بی‌سر عجبی نیست گر افتد روی خاک

سرِ سرباز ره عشق به پیکر عجب است‏

 

نویسنده: محمد اسماعیل صادقی قهرمانلو